دندان

اولین لحظه ای که تیزی اولین دندون کیاوش رو زیر دستم لمس کردم از هیجان بال در آوردم روز 28 آبان سال 90 بود دیروز هم برای اولین بار به صورت خود جوش شروع به دست زدن کرد من و علیرضا کلی ذوق کردیم

تنهایی

کیاوش برای اولین بار در عمرش به اندازه 6 ساعت از من دور بود.
کنسرت استادان حسین علیزاده و شهرام ناظری به همراه گروه دوستی که همگی از استادان بزرگ موسیقی هستند چهارشنبه 5 مرداد 90 بسیار شب لذت بخشی با اجرای زیبای این گروه
به امید کارهای اینچنین با ارزش در ایران

واکسن

الان شب زنده دار کیاوش هستم می ترسم که تب کنه و من نصفه شب متوجه نشوم برای همین خوابم نمی برد البته واکسن 4ماهگی خیلی کمتر اذیتش کرد فکر می کنم هم قویتر شده و هم اینکه یکبار آنتی بادی ها در بدنش ساخته شده اند ولی به هرحال نگرانی از بالارفتن تب را دارم

خنده

به علت این وقفه سه ماهه می خواهم لحظات کنونی را ثبت نمایم تا در فرصتهای بعدی تکمیل شود.


این هم یکی از آنها

 دقیقاً روز شنبه 4 تیرماه 90 بود که برای اولین بار خنده کیاوش را همراه با صدا شنیدم چه لحظه ای :*

تولد یک مادر و یک پسر

بعد از چند ماه

در همان احوالی که وبلاگم فیلتر شد و من دیگر دسترسی به اینترنت نداشتم کیاوش عزیز به دنیا آمد دقیقاً در 15 اسفند 89 پس از 18 ساعت درد کشیدن در بیمارستان کسری تهران ساعت 12 ظهر قدم به این دنیا گذاشت وقتی که دیدمش افتاد روی دستهای خانم دکتر حاجی باقری لحظه فراموش نشدنی بود و بعد هم که گذاشتنش روی شکمم خیلی لحظات فراموش نشدنی بود مخصوصاً بعد از آن درد غیرقابل توصیف زایمان

کنسرت گروه شمس

دومین کنسرت پدر (علیرضا عابدی) با گروه هه رمان که پسرش هم رفت تماشا و کلی خوشش اومد خیلی عالی بود.

پسرم پنج شنبه شب ساعت 21:30 رفت کنسرت گروه شمس که خیلی هم عالی بود و فکر می کنم کلی لذت برد